Jeroen in de krant
Prachtig interview met Jeroen van Berkelaar, ervaringsdeskundige bij de Hartekamp Groep én ambassadeur bij Special Olympics Nederland.
De documentaire Zoals het komt: 100 dagen in de gehandicaptenzorg laat zien hoe uitdagend en veelzijdig werken in de complexe zorg kan zijn. Voor Bibi Volger en Theo Vogel is dat al jaren dagelijkse praktijk. Wat drijft hen? Wat hebben ze geleerd in hun werk? En waarom kiezen zij nog altijd voor deze doelgroep?
‘Het ene moment vliegen de stoelen in het rond, het andere moment sta je te zingen.’ Volgens Bibi vat die uitspraak de complexe zorg misschien wel het beste samen. Al bijna tien jaar beweegt ze zich dagelijks tussen die uitersten.
Bibi begon op haar 21ste op een crisisunit, terwijl ze nog aan het afstuderen was. ‘Ik liep hier rond en dacht regelmatig: hoe kunnen ze mij dit toevertrouwen?’ Achteraf ziet ze hoe belangrijk het vertrouwen van haar collega’s is geweest. ‘Doordat anderen vertrouwen in mij hadden, kreeg ik het uiteindelijk ook in mezelf.’
In de documentaire herkende ze veel van de onzekerheid van Nicolaas Veul. Vooral een scène waarin hij na een incident voorzichtig iemands sokken aantrekt, bleef haar bij. ‘Dat is heel herkenbaar. Ook na tien jaar. Als er een nieuwe cliënt komt of er is net iets gebeurd, blijft dat spannend. Je moet iemand eerst leren kennen.’
Van alle begeleiders maakte vooral Rianne indruk op haar. ‘Zij kan zo goed schakelen tussen cliënten. Bij de één is ze duidelijk en direct, bij de ander juist warm en nabij.’ Volgens Bibi laat Rianne zien dat er niet één type medewerker bestaat in de complexe zorg. ‘Juist die verschillen maken een team sterk.’
Misschien is dat wel wat Bibi hoopt dat kijkers meenemen: dat je niet in een bepaald plaatje hoeft te passen om dit werk te doen.
Toen Theo vijftien jaar was, ging hij voor het eerst mee naar de gehandicaptenzorg. Wat begon als vrijwilligerswerk, groeide uit tot een loopbaan die inmiddels al tientallen jaren duurt. Juist de cliënten die anderen ingewikkeld vinden, trokken hem altijd aan.
‘Ik voelde me vanaf het begin als een vis in het water. Ik wilde begrijpen wat er achter gedrag schuilgaat en uitzoeken hoe je écht contact maakt.’
De documentaire Zoals het komt: 100 dagen in de gehandicaptenzorg ontroerde Theo, omdat het een eerlijk beeld laat zien van de uitdagingen én de menselijkheid achter de complexe zorg. ‘Mensen zien vaak vooral het gedrag. Ik zie de persoon erachter.’
Theo noemt een cliënt die niet aan tafel kon mee-eten. Tijdens de lunch pakte hij steeds de boter of gooide hij in één keer een heel pak hagelslag leeg. Met veel geduld, structuur en eindeloos herhalen lukte het uiteindelijk om samen rustig aan tafel te eten. ‘De kleinste stap vooruit voelt als een overwinning.’ Juist die stappen zijn volgens Theo het resultaat van vertrouwen, geduld en vakmanschap.
Wat hij hoopt dat kijkers meenemen uit de documentaire? Dat er veel meer achter dit werk schuilgaat dan mensen vaak beseffen. ‘Werken met cliënten met moeilijk verstaanbaar gedrag is een echt ambacht. Je leert kijken voorbij het gedrag en blijft zoeken naar wat iemand nodig heeft om verder te komen.’
———
Over de documentaire
Zoals het komt: 100 dagen in de gehandicaptenzorg toont de uitdagingen, dilemma’s én mooie momenten binnen de complexe zorg.
Meer info >